circulovicioso

Boas queridas viciosiñas!! xa había q non vos contaba miñas aventuriñas eh?! non é que non fixera nada, só é que fixen demasiado e non tiven tempo ( vale!! pouco fixen pero éche o mesmiño, non teño porqué dar explicacións!!)

Do que trata esta séptima entrega do diarío da miña soltería e dalgo que pasou xa hai tempo, buf! que recordo tan lonxano parece!!

Un día nunha disco púxenme a bailar na tarima dos Gogós cando un grupo de rapaces comezan a animarme, aplaudirme e a dalo todo, sobre todo o que parecia máis vello, a verdade dárame un pouquiño de noxismo!! jajaja asique larguei de alí. Ó parar de bailar puxenme mala de novo (parece q non fago máis que botalo todo fóra, pero non é así, o que pasa todo o interesante ocorre cando evacúo por mor do alcol!  e que parece que os tipos estas desfeitas excítalles ou quizais esperta ó macho protector que teñen no seu interior,  jajajaja será por iso q a bebida esa de auga chirla-afrodísiaca con feromonas sabía tan mal?) Bueno o que ía, puxenme maliña e boteino todo fóra, o máis vello do grupo aquel empezouse a preocupar por min, viu que tremía e púxome a súa cazadora, miñas primas as delas e a miña... e tróuxome un zume de melocotón (que non me gusta pero que ben me sentou!!!) en nadiña xa estaba bailando e saltando pola pista adiante. E comecei a bailar co rapaz que me pagara o zume, caeume ben pero... non era meu estilo, ainda asi démonos os números e estivemos a semana seguinte a sms, despois polo msn... Descubrín que el era de bastante lonxe a de onde eu son pero bueno... aínda así veu un dia a visitarme, saimos un pouco pola noite de carallada, paseino ben. Pero bailando... comezamonos a bicar e esas cousas jejejeje fumos para o coche, e preguntoume por un sitio mais íntimo, díxenlle un que está cerca da miña casa e alí... mi madriña saltaron chispas!

Semanas ou meses despois, non me acordo, tiven que ir por estudos a cerca da súa terra, e o mestre dixo que levar levábanos o transporte pero que se queríamos pasar por alí a fin de semana (porque é un lugar bastante bonito) o avisaramos e non pasaba nada. Asique encendéuseme a bombilliña e dixen: "Vouno avisar que igual temos alegría!" e así o fixen! Unha vez alí quedei sen batería no movil, asique tiven que facer maravillas para podelo avisar e máis, o seu número so o teño gardado na memoria do teléfono (xa o fai asi por defecto miña cacharra de celular) asique tiven que atopar un movil coa mesma bateria que o meu, e atopeino!! Avisei o mestre de que quedaba, e non se lle ocorre contestar máis que un..."Asique lijaches e!!" e eu máis contenta cunhas pascuas "Por suposto! dudávalo??"jajaj A xente da clase merchou de volta antes de que chegara el asique quedei soiña, desamparada e sen movil! ai como me chegase a deixar plantada! pero non, son demasiado boa como para deixarme asi jajaja pero bueno, chegou os dez minutos e cun cargador apto para o meu móvil!! que detalle non?

Paseoume por toda a costa, invitou a unha cerveza, vimos lugares moi fermosos... E claro... o lívido ponse coma o custo da vida, polas nubes jejej pero non! fíxose derrogar porque antes aínda fomos cear. Despois si, levoume un motel. Non me gustou moito porque era destes que parece que te escondes, ninguén che ve, non ves a ninguién. Non sei parecia como, bueno é, onde se vai con xente que non é a túa parella ou a consumar aquelas fantasías "rariñas" que non queres que ninguén poida sospeitar. A min sinceramente, se non fora pola bañeira de burbullas prefiro un hostal normaliño, que por riba é máis barato!!

Alí pasou de todo!! Nunca tivera unha experiencia sexual semellante, mi madriña! foi un non acougar! tiven a miña primeira vez traseira (Bueno intentárao co meu ex, pero doérame tanto q lle mandara parar)  foi superexcitante, non doiu nadiña (e iso que téna bastante gordecha, tanto que pensara que non lle entraba nos preservativos jajaja) bueno, resumindo, ¡foron cinco INCRÍÍÍÍBLES! e ben rematados jajajajaja. O máis bonito foi cando se ergueu as 7 da mañá e despertoume para levarme a traballar porque entraba as once da mañá! jejeje

A cousa que tras varios meses sen vernos e falar máis ben pouco, ímolo intentar superar ou alomenos igualar esa noitaza en poucos días jajaja. A verdade e que xa me tarda, espero que non sexa un chasco...