circulovicioso

¿Quen non sentiu algunha vez premer ese boton alonxado, que invita ó prohibido, e sobre todo cando se trata dun edificio axeno?

Bueno pois o caso foi que na última borracheira volveume a albergar esa  tendencia miña a meterme en portais descoñecidos.... e de súpeto recordei ese día chuvioso.

Ains, ese portal no que nos resgardamos eu, máis un de eses rapaces cos que as palabras sobran, unha simple mirada acompañada dun pequeno aceno dío todo.

O día, un día de inverno no que as seis da tarde xa anoiteceu; o lugar, o portal dunha destas torres de pisos. O entrar no portal nos atopamos con dous ascensores de frente e cunha mira os dous entramos nun. Pulsamos o piso dezasete (creo) e unha vez que se pecharon as portas comezamos a bicarnos apaixoadamente, o chegar o ultimo piso as súas mans xa percoreran todo o meu corpo, el estaba excitado como poucas veces o vira antes,desabrocheille o pantalón e el baixou os meus (roupa pouco axeitada para facer este tipo de deportes, jejeje) suavemente púxome de costas e pódovos asegurar que poucas veces na miña vida gocei tanto, porque o feito do prohibido uniase o espello de ascensor (que non é un elemento nada descartable). O baixar o ascensor, supoño q sería por ese rubor que se che pon nas meixelas cando estas co "acto penetratil" (jejeje palabra roubada) cruzámonos cun inquilino que nos votou unha mirada de arriba a baixo como se soupese perfectamente o que acavabamos de facer, jeje despedida perfecta daquel portal.

Ains onde van esas tardes de chuvia.....